از درختِ دوقلو تا درختِ قاعده به عرش کشیده

تماشای رویش متفاوت برخی درختان و زندگی عجیب آن ها، هم زمان لذت‏ مقدر شدن و آموزنده است. هر جلوه ای از خلقت و هر تصویری از درختان گوناگون، آدم را یاد مصرع مشهور سعدی شیرازی می اندازد که «هر ورقش دفتری است معرفت کردگار».

در این صفحه به دیدن درختانی می رویم که برخی از آن ها کهن‏ سالند و چندی نه. برخی از آن ها حجیم اند و بعضی بلند و گروه ای نیز به مرور شکل متفاوتی روبرو کرده اند. یک مکان درختی می بینیم که درونش تهی شده، گویا برای این که بتواند توی دلش گیاه دیگری را مکان بدهد. تماشای روییدن گیاهی درون دل درختی کهن سال جالب و گواه است.

درختی دیگر گویی همزاد روییده است و درخت بعدی به طرز شگفت انگیزی هیکل کشیده و بالا رفته. انگار خدای مهربان، فلک خراشی بخاطر سکونت حیوانات آفریده است. داخل گوشه ای دیگر از این اکراه ی زمینی درختی با تنه ای مشبک می بینیم و درون جایی دیگر درختی با تنه ای چندقسمتی با انشعاب هایی تنومند و سایه ای متجاوز گسترده.