از درختِ دوقلو تا درختِ شیوه به فلک کشیده

تماشای رویش متفاوت فدایی درختان و زندگی عجیب آن ها، هم زمان لذت‏ مقدر شدن و آموزنده است. هر جلوه ای از طبیعت و هر تصویری از درختان گوناگون، انسان را یاد مصرع نامدار سعدی شیرازی می اندازد که «هر ورقش دفتری است معرفت کردگار».

در این ورقه بوسیله دیدن درختانی می رویم که فدایی از آن ها کهن‏ سالند و تعدادی نه. برخی از آن ها حجیم اند و تعدادی بلند و دسته ای نیز به مرور شکل متفاوتی پیدا کرده اند. یک جا درختی می بینیم که درونش تهی شده، گویا بخاطر این که بتواند توی دلش گیاه دیگری را جا بدهد. تماشای روییدن گیاهی در دل درختی کهن سال جالب و تماشایی است.

درختی دیگر گویی دوقلو روییده است و شجر بعدی به طرز شگفت انگیزی جثه کشیده و بالا رفته. انگار خدای مهربان، گردون خراشی برای سکونت حیوانات آفریده است. در گوشه ای دیگر از این الزام ی سماوی درختی با کالبد ای مشبک می بینیم و درون جایی دیگر درختی با تنه ای چندقسمتی با شاخه هایی جسیم و سایه ای بسیار وسیع.