از درختِ همزاد تا درختِ سر به گردون کشیده

تماشای رویش متفاوت فدایی درختان و زندگی بی سابقه آن ها، بی قراری زمان لذت‏ بسرنوشت شوم دچار کردن و آموزنده است. هر جلوه ای از خلقت و هر تصویری از درختان گوناگون، انسان را یاد مصرع مشهور سعدی شیرازی می اندازد که «هر ورقش دفتری است بینش کردگار».

در این صفحه به رویت درختانی می رویم که برخی از آن ها کهن‏ سالند و چندی خیر. برخی از آن ها حجیم اند و چندی بلند و دسته ای همچنین به ممارست شکل متفاوتی پیدا کرده اند. یک مکان درختی می بینیم که درونش تهی شده، فصیح بخاطر این که بتواند توی دلش خار دیگری را جا بدهد. تماشای روییدن گیاهی در دل درختی کهن سال جالب و گواه است.

درختی دیگر گویی همزاد روییده است و درخت اتیه بوسیله نحو شگفت انگیزی قد کشیده و بالا رفته. انگار خدای مهربان، عرش خراشی بخاطر سکونت حیوانات آفریده است. درون گوشه ای دیگر از این کره ی خاکی درختی با اندام ای مشبک می بینیم و در جایی دیگر درختی با تنه ای چندقسمتی با شاخه هایی تنومند و سایه ای بسیار گسترده.