از درختِ دوقلو تا درختِ سر به کرسی کشیده

تماشای رویش متفاوت فداکار درختان و زندگی بی سابقه آن ها، هم زمان لذت‏ مقدر شدن و آموزنده است. هر جلوه ای از طبیعت و هر تصویری از درختان گوناگون، آدم را یاد مصرع مشهور سعدی شیرازی می اندازد که «هر ورقش دفتری است دانش کردگار».

درون این صفحه به دید درختانی می رویم که برخی از آن ها کهن‏ سالند و بعضی خیر. فداکار از آن ها حجیم اند و بعضی بلند و گروه ای نیز به مرور شکل متفاوتی پیدا کرده اند. یک جا درختی می بینیم که درونش تهی شده، گویا بخاطر این که بتواند توی دلش گیاه دیگری را جا بدهد. تماشای روییدن گیاهی در قلب درختی کهن سال جالب و شاهد است.

درختی دیگر گویی دوقلو روییده است و درخت اینده بوسیله طرز شگفت انگیزی قد کشیده و فراز رفته. انگار خدای مهربان، سپهر خراشی بخاطر سکونت حیوانات آفریده است. در گوشه ای دیگر از این کره ی زمینی درختی با عضو ای مشبک می بینیم و در جایی دیگر درختی با پیکر ای چندقسمتی با انشعاب هایی عظیم الجثه و سایه ای زیاد گسترده.